Prawa pacjenta zgodnie z ustawą z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U.2009r.Nr.52,poz.417)  Pacjentowi przysługuje prawo do:

  1. Życzliwego traktowania i poszanowania godności osobistej (art.20.1. ustawy).
  2. Do umierania w spokoju i godności. Pacjent  w stanie terminalnym ma prawo do świadczeń
    zdrowotnych zapewniających łagodzenie bólu i cierpienia (art.20.2.ustawy).
  3. Obecność osoby bliskiej podczas udzielania świadczeń zdrowotnych (art.21.1.ustawy).
  4. Udzielania świadczeń zdrowotnych bez obecności osób trzecich, wyjątek występuje gdy jest to niezbędne ze względu na rodzaj świadczenia albo gdy pacjent  wyrazi zgodę, (art.22.2.ustawy).
  5. Poszanowania prywatności i zapewnienia intymności w czasie udzielenia świadczeń zdrowotnych (art.22.1. ustawy).
  6. Zachowania tajemnicy o swoim stanie zdrowia, a jeśli pacjent wyrazi takie życzenie, nawet zachowania tajemnicy w stosunku do swoich najbliższych. Pacjent ma prawo do wskazania osoby, która może być informowana o stanie jego zdrowia (art.12 ustawy).
  7. Opieki sprawowanej przez personel o kwalifikacjach zapewniających wysoki poziom udzielanych świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom wiedzy medycznej (art.6.1. i Art.8 ustawy).
  8. Dostępu, w sytuacji ograniczonych możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń zdrowotnych, do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych, procedury ustalające kolejność dostępu do tych świadczeń (art.6.2 ustawy).
  9. Natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia (art.7.1.ustawy).
  10. Przystępnej i zrozumiałej informacji o stanie zdrowia, rozpoznaniu, rokowaniach i postępach
    w leczeniu (art.9 ustawy).
  11. Informacji o planowanych badaniach, zabiegach ich przebiegu, ryzyku i korzyściach. Jeśli istnieje możliwość zastosowania różnych metod diagnostycznych, pacjent ma prawo współuczestniczenia  w dokonywaniu wyboru (art.16 ustawy.)
  12. Kontaktu osobistego z osobami z zewnątrz oraz opieki pielęgnacyjnej przez osobę bliską lub przez inną wskazaną osobę ( uprawnienie to może być ograniczone ze względów sanitarno-epidemiologicznych, porządkowych lub ze względu na warunki innych chorych w szpitalu), (art.34 ustawy).
  13. Kontaktu telefonicznego i korespondencyjnego z osobami z zewnątrz. Koszty związane
    z zapewnieniem dostępu do tych świadczeń nie mogą obciążyć budżetu zakładu opieki zdrowotnej(art.33 ustawy).
  14. Korzystania z opieki duszpasterskiej , a w razie pogorszenia się stanu zdrowia lub zagrożenia życia ,kontaktu z duchownym jego wyznania (art.36 i 37. ustawy).
  15. Zastrzeżenia, aby po jego śmierci nie pobierano z jego zwłok tkanek, narządów lub komórek
    w innym celu niż dla ustalenia przyczyn zgonu (art.5.1.ustawy o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów).
  16. Zastrzeżenia, aby po jego śmierci odstąpiono od sekcji zwłok.
  17. Wniesienia sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza (art.31.1. ustawy).
  18. Przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie. Koszt realizacji tego prawa ponosi zakład opieki zdrowotnej (art.39 ustawy).
  19. Dochodzenia swoich praw, składania skarg i zażaleń poprzez wystąpienie do osób zapewniających  bezpośrednią opiekę (ordynator, lekarz prowadzący ,pielęgniarka) lub do dyrektora szpitala .
  20. Uzyskania informacji o prawach pacjenta. Podmiot udzielający świadczeń  zdrowotnych udostępnia ta informację w formie pisemnej, poprzez  umieszczenie jej w swoim lokalu,
    w miejscu ogólnodostępnym (art.11 ustawy).
  21. Uzyskania informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez dany podmiot, w tym o profilaktycznych programach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, realizowanych przez ten podmiot.

Pacjentowi nieletniemu przysługują takie same prawa jak pacjentowi pełnoletniemu z tą różnicą , że informacja o jego stanie zdrowia przekazywana jest rodzicom lub opiekunom prawnym. Oni również decydują o wyrażeniu zgody lub odmowie jej udzielania na proponowane zabiegi i badania.